Στην κατά τα άλλα αδιατάρακτη περίοδο της Αγγλικής σχολικής ζωής μου, είχα την τύχη ή το δυσμενές προνόμιο να πάρω τα πρώτα μαθήματα ιστορικής ανάλυσης από τον πιο radical αλλά και πιο πιστό αναλυτή της Αγγλικής Ιστορίας, που-με 35 βιβλία στο ενεργητικό του- αποτελούσε απλά μέρος της ιστορίας. Ένας Χαϊλάντερ, πραγματικός ιππότης της ιστορικής συνείδησης του Ηνωμένου Βασιλείου: Sir από τίτλο, ριζοσπαστικός από πεποίθηση και κάτοικος Εδιμβούργου από επιλογή, ήταν αυτός που πρώτος μ’ έμαθε να διαβάζω τις «δηλώσεις» ανάμεσα στις ιστορικές γραμμές, με μύησε σε αρχαίες μνήμες, που ακολουθούσαν διαδρομές προβλέψιμες, που μόνο ο ίδιος γνώριζε. Αρκετά σοβαρός, αρκετά αδιάφορος και αρκετά σκωπτικός για να θεωρείται αρκετά Βρετανός, ο ίδιος δήλωνε απλά «κάτοικος Εδιμβούργου» και στην ερώτηση για την καταγωγή του, παρέπεμπε Συβιλλικά στο αγαπημένο του ινδιάνικο τσιτάτο: it takes a whole village to grow a child and the soul of a whole land to define a man’s homeland…

Μου πήρε χρόνια να καταλάβω ότι ο καθηγητής με την αδιατάρακτη σοφία και το Σκωτσέζικο επώνυμο, που στην εφηβική μου ζωή αποτελούσε το κοντινότερο υποκατάστατο του Robin Williams στον « Κύκλο των χαμένων ποιητών», ο άνθρωπος που έπαιζε στα δάχτυλα τα μυθικά πρόσωπα και τους απόρρητους συμβολισμούς της διεθνούς ιστορίας ήταν κι ο ίδιος ένα σύμβολο.

Διαβάστε τη συνέχεια στο radicals.gr