fbpx
skip to Main Content

Πολιτισμική Δημοκρατία. Το χαμένο στοίχημα της κυβέρνησης

Στον αιώνα της πληροφορίας, όπου το διαδίκτυο έχει κάνει και την πληροφορία και τη γνώση «κοινόχρηστο» προϊόν, το Πολιτιστικό Προϊόν εξελίσσεται στο παγκόσμιο χωριό ως το νούμερο ένα στρατηγικό εργαλείο διαχείρισης της εικόνας μιας χώρας και ένα από τα πολυτιμότερα αναπτυξιακά εργαλεία και εξαγόμενα «προϊόντα», ειδικότερα σε μια χώρα όπου ο Πολιτισμός παράγει το 2% του ΑΕΠ και ο Τουρισμός το 20.4%, ακόμα και σε συνθήκες ανεξέλεγκτης οικονομικής κρίσης.
Παράλληλα, σ’ ένα κόσμο και ένα διεθνές πολιτικό τοπίο που αλλάζει με ταχύτητα nanoseconds, η Πολιτιστική Διπλωματία-η στρατηγική ανταλλαγή πληροφορίας, γνώσης και πολιτιστικού προϊόντος για την ταυτότητα ενός λαού και μιας χώρας-εξελίσσεται από Soft Power σε υπερόπλο διαχείρισης κρίσεων στις Διεθνείς Σχέσεις, εκεί όπου η παραδοσιακή Διπλωματία αποτυγχάνει.
Σε αυτή την περίπτωση, ο Πολιτισμός, που εκτός από τα παραπάνω παράγει πάντα ισχυρή πολιτική, τόσο στην κοινωνική και αναπτυξιακή του διάσταση, όσο και στην αυστηρά Real Politik διάσταση, διαμορφώνει την εικόνα και το βαρόμετρο της Δημοκρατίας μιας χώρας. Και αυτό γιατί ο Πολιτισμός, πέρα από τη δημιουργική του αξία, κουβαλάει τις αξίες της ελεύθερης έκφρασης, της γνώσης και της πληροφορίας, που μεταφέρεται στο συναισθηματικό DNA ενός λαού ως «παράδοση» καθώς και όλες τις συμβολικές αξίες αυτού που καταγράφουμε ως «Εθνική Πολιτιστική Ταυτότητα και Συνείδηση».

Αυτό που διαφεύγει σε όσους αδέξια επιχειρούν να επέμβουν στο κομμάτι της εθνικής ταυτότητας, είναι ότι ο Πολιτισμός είναι κυρίως οι άνθρωποι, οι πολύτιμες καθημερινές τους συνήθειες, το συνταγματικό δικαίωμα στην ευτυχία και την ελεύθερη έκφραση, που αποτυπώνονται στο τεράστιο και ενίοτε ανεξέλεγχτο και άυλο «συναίσθημα», αποτελώντας έτσι την ισχυρότερη συμβολική έκφραση Δημοκρατίας και «εθνικής συνείδησης». Δεν είναι τυχαίο εξάλλου ότι ο Πολιτισμός άνθησε σε χρυσές εποχές της Δημοκρατίας αλλά και σε συνθήκες κενού Δημοκρατίας, ως η ισχυρότερη μορφή και μηχανισμός συμβολικής και μηνυματικής πολιτικής αντίστασης.

Στην περίπτωση της διαταραχής όλων των παραπάνω, στη συγκεκριμένη περίπτωση με τη Συμφωνία των Πρεσπών, που κλόνισε το Εθνικό Συναίσθημα και δυναμίτισε θέματα Ταυτότητας, η κυβέρνηση πάτησε και το κόκκινο κουμπί, επιχειρώντας με μια πράξη «σκηνοθετημένης» Πολιτιστικής Διπλωματίας που δεν συνάδει με το δημόσιο αίσθημα, να νομιμοποιήσει τον ανύπαρκτο πολιτικό πολιτισμό της, δημιουργώντας έτσι και θέμα Πολιτιστιμικής Δημοκρατίας…

Ο εμβληματικός δρομέας του Βαρώτσου, που έχει ενσωματωθεί στη ροή της πόλης και είναι πλέον αναπόσπαστο Πολιτιστικό Αγαθό και νομικά περιουσία των πολιτών της Αθήνας-που έχει πληρωθεί από τους φόρους τους- εκτός από αμφισβητούμενη «πολιτιστική ανταλλαγή και διακρατική επικοινωνία» α λα ΣΥΡΙΖΑ, που διαταράσσει τα ήδη διαταραγμένα θέματα εθνικής πολιτιστικής ταυτότητας, έρχεται να προστεθεί και να καταγραφεί ως ένα ακόμα θέμα Δημοκρατίας, στη μεγάλη λίστα ελλείματος Δημοκρατίας μιας αλλοπρόσαλης κυβέρνησης, που λειτουργεί πλέον απονομιμοποιημένα και εκτός λαϊκής ετυμηγορίας.

Ακόμα περισσότερο, η μνημειώδης γκάφα της Υπουργού Πολιτισμού, να στηθεί στο κέντρο της πόλης ως «εικαστική παρέμβαση» ένα άγαλμα που θα προερχόταν από τα Σκόπια, σε χρόνο τραυματικό για τις σχέσεις των δύο χωρών, θα καταγραφεί στη λαϊκή συνείδηση ως μια ακόμα αυθαίρετη «παρέμβαση» σκληρής προπαγάνδας στο λαϊκό αίσθημα, ένα ακόμα μνημείο διπλωματικού αριβισμού και ελλείματος Δημοκρατίας στα χέρια αυτής της κυβέρνησης.

(Το παραπάνω κείμενο δημοσιεύθηκε στο expertnews.gr)

Back To Top
×Close search
Search

By continuing to use the site, you agree to the use of cookies. more information

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close